Projektowanie ogrodu – drobne rośliny cebulowe

Większość właścicieli ogródków przydomowych niecierpliwie wyczekuje wiosny , ciepłych dni i pierwszych kwiatów.  Jest  jednak grupa roślin cebulowych  którym wczesnowiosenna aura nie straszna. Kwitną wcześniej niż większość krzewów czy bylin dlatego  warto postarać się by  w naszym ogrodzie zagościły na stałe.  Ubarwią ogród i zaspokoją naszą tęsknotę za wiosną. W ciągu kilku cieplejszych dni ich zielone wychodzące kiełki zamienią się w piękne kwiaty.  Nie są trudne w uprawie i nawet początkujący ogrodnik bez problemu sobie z nimi poradzi.

Kwitnąca grupa roślin cebulowych

Kwitnąca grupa roślin cebulowych

Zanim zdecydujemy się je wprowadzić do ogrodu to najważniejszą czynnością jest przygotowanie dla nich gleby i stanowiska. Większość  drobnych roślin cebulowych  dobrze będzie czuła pod koronami drzew i krzewów liściastych, wczesną  wiosną będą tam mieć wystarczającą ilość wilgoci i  światła by zakwitnąć. Ponieważ mają niewielkich rozmiarów cebulki, które łatwo uszkodzić przy pieleniu,  miejsce pod krzewami będzie znacznie lepsze niż typowe rabaty bylinowe.  Pozostawione w spokoju będą się z czasem same rozmnażać czy to przez cebule przybyszowe czy też wysiewając. Aby osiągnąć zamierzony efekt sadzimy po kilkanaście sztuk z gatunku lub  odmiany tworząc niewielkie, jednobarwne grupy.  Ich kwiaty są niewielkie, nie są też tak spektakularne jak narcyzy, tulipany czy hiacynty więc będziemy potrzebować większej ilości cebul. Na szczęście są znacznie tańsze.

 Galanthus nivalis - śnieżyczka przebiśnieg

Galanthus nivalis – śnieżyczka przebiśnieg

Dobrym rozwiązaniem jest sadzenie ich pomiędzy małymi roślinami okrywowymi czy późno wychodzącymi  cieniolubnymi bylinami jak funkie, paprocie, rodgersje. Liście tych bylin w maju przykryją brzydko zasychające rośliny cebulowe.  Sadzone cebule powinny znajdować się w stanie spoczynku, bez liści. Kupując je zwróćmy uwagę czy są  twarde i jędrne, bez oznak pleśni i plam. Jeśli mamy wątpliwości co do kondycji cebul warto je przed sadzeniem wymoczyć w środku grzybobójczym (np w Kaptanie).

Scilla siberica - cebulica syberyjska

Scilla siberica – cebulica syberyjska

Cebule sadzimy  od września  do października.  Gleba powinna być  dokładnie odchwaszczona – zwróćmy uwagę by nie pozostawić kłączy chwastów wieloletnich, zdecydowanie warto ją też zasilić świeżym kompostem.  Powinna być bogata w próchnicę i przepuszczalna. Większość z tych roślin najlepiej rośnie na glebie o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym i nie sprawiają kłopotów w uprawie, wymienione poniżej gatunki  nie są zjadane przez gryzonie.  Sadzimy je na  głębokość równą trzykrotnej wysokości cebuli. Zbyt płytko posadzone mogą wymarzać, natomiast zbyt głębokie sadzenie nie będzie sprzyjać kwitnieniu. Wymienione poniżej gatunki nie wymagają corocznego wykopywania, mogą pozostawać w jednym miejscu w ogrodzie  przez wiele lat. Dzięki odpowiedniemu doborowi uzyskamy obficie kwitnącego, wiosennego  samograja.

 Crocus vernus - krokus wiosenny


Crocus vernus – krokus wiosenny

 

Jakie rośliny wybrać? Na początek najlepiej skupić się na tych najłatwiejszych w uprawie. Lekko ocienione miejsca bez problemu zniosą:

Chinodoxa forbesii  (śnieżnik Forbesa), Crocus chrysanthus (krokus złocisty),  Crocus tommasinianus (krokus Tommasiniego),  Eranthis hyemalis (rannik zimowy), Fritillaria meleagris (szachownica kostkowa), Galanthus nivalis (śnieżyczka przebiśnieg), Puschkinia scilloides (puszkinia cebulicowata), Scilla siberica (cebulica syberyjska), Scilla tubergeniana (cebulica Tubergena), Leucojum vernum (śnieżyca wiosenna).

Scilla tubergeniana - cebulica Tubergena

Scilla tubergeniana – cebulica Tubergena

Więcej światła potrzebują piękne szafirki (Muscari) – wybierzmy dla nich najbardziej ciepłe i słoneczne miejsca.

Muscari armeniacum - szafirek armeński

Muscari armeniacum – szafirek armeński

Aby zapewnić im kwitnienie i zdrowy wzrost przez kolejne lata nie zapominajmy o nawożeniu. Okres wzrostu roślin cebulowych jest bardzo krótki,  w ciągu kilku tygodni muszą zgromadzić składniki pokarmowe potrzebne do wydania cebulek przybyszowych i kwiatów w następnym sezonie. Zasilamy je od wczesnej wiosny kompostem lub obornikiem (dobrze przekompostowanym lub suszonym) w ostateczności wieloskładnikowym nawozem do roślin kwitnących. Dodatkowo można je zasilić późną jesienią, zanim spadnie śnieg – używamy wtedy nawozów typowo jesiennych bez azotu. Najczęściej popełnianym błędem przy uprawie roślin cebulowych jest przycinanie ich liści po kwitnieniu. Absolutnie nie należy tego robić, ten zabieg osłabi cebulki i może doprowadzić do ich zamierania.

Chionodoxa forbesii - śnieżnik Forbesa

Chionodoxa forbesii – śnieżnik Forbesa

Niektóre z nich, np krokusy z powodzeniem możemy uprawiać w trawniku. Trzeba jedynie pamiętać o zasilaniu cebul i poczekać z pierwszym koszeniem do czasu aż liście cebulowych nie zaschną.

Crocus vernus - krokus wiosenny

Crocus vernus – krokus wiosenny

Zapisz